Artykuł sponsorowany

Jak astygmatyzm zniekształca obraz i jak dobiera się korekcję do codziennych potrzeb

Jak astygmatyzm zniekształca obraz i jak dobiera się korekcję do codziennych potrzeb

Osoby z astygmatyzmem często zauważają rozmazane kontury przedmiotów i specyficzne cienie wokół liter podczas czytania. Szybkie męczenie oczu staje się zauważalne zwłaszcza po zmroku, gdy źrenica naturalnie się rozszerza i wpuszcza do oka więcej rozproszonego światła. W przeciwieństwie do krótkowzroczności, która utrudnia głównie patrzenie w dal, astygmatyzm zaburza jakość widzenia na każdym dystansie. Objawy te pojawiają się bez względu na to, czy pacjent patrzy na ekran komputera, czy na oddalony znak drogowy. Wielu pacjentów początkowo ignoruje ten problem, zrzucając winę na brak snu lub długie godziny spędzane w pracy biurowej.

Jak nieregularna krzywizna rogówki zmienia widzenie?

Astygmatyzm powstaje, gdy rogówka lub rzadziej soczewka oka przyjmuje zniekształcony profil. Zamiast idealnego, sferycznego kształtu, przypomina nieco formę piłki do rugby. Promienie świetlne wpadające do gałki ocznej nie skupiają się w jednym punkcie na siatkówce, ale tworzą rozproszone ogniska świetlne. Taka nieregularna budowa powoduje wyraźny spadek ostrości i kontrastu obserwowanego obrazu. Linie proste wydają się pochylone lub pofalowane, a odczytanie drobnego druku wymaga nienaturalnego mrużenia powiek, co dodatkowo obciąża mięśnie twarzy. Zniekształcenia te zmieniają się w zależności od warunków oświetleniowych oraz kąta patrzenia.

Zaburzenia obrazu rzadko utrzymują się na stałym poziomie przez całą dobę. Objawy nasilają się przy ogólnym zmęczeniu organizmu, w sztucznym świetle oraz podczas długiego skupienia wzroku na bliskich detalach. Z tego powodu astygmatycy łatwo mylą swoje dolegliwości ze zwykłym przeciążeniem narządu wzroku lub zespołem suchego oka. Pacjent odczuwa znaczny dyskomfort popołudniami, podczas gdy wczesnym rankiem obraz wydawał się stosunkowo wyraźny. Dopiero całkowite wykluczenie czynników środowiskowych pozwala zwrócić uwagę na samą strukturę oka i skierować kroki na badanie optometryczne.

Sposoby korekcji astygmatyzmu i znaczenie pomiarów

Podstawowym sposobem wyrównania nieregularności rogówki pozostają okulary ze szkłami cylindrycznymi. Soczewka cylindryczna koryguje astygmatyzm poprzez kompensację różnicy krzywizny w jednej, konkretnej osi. Wartość cylindra określa wymaganą moc, natomiast oś podawana w skali od 0 do 180 stopni precyzyjnie wskazuje kierunek jej działania. Dokładne wycentrowanie szkieł w oprawie ma tu znacznie większe znaczenie niż w przypadku standardowej sferycznej krótkowzroczności. Nawet najmniejsze odchylenie od ustalonej osi drastycznie pogarsza jakość widzenia, wywołując u pacjenta bóle głowy.

Drugą drogą postępowania są soczewki toryczne, które aplikuje się bezpośrednio na powierzchnię oka. Rozwiązanie to wymaga zastosowania zaawansowanych systemów stabilizacji, aby soczewka nie obracała się podczas mrugania powiekami. Odpowiednio zaprojektowane strefy grubości utrzymują ją w stałym, prawidłowym ułożeniu. Dobór takiego wariantu wymaga cierpliwości i dokładnego przetestowania dopasowania przez pacjenta pod kontrolą specjalisty. Użytkownicy wybierają je najczęściej wtedy, gdy tradycyjne oprawy utrudniają aktywność fizyczną, uprawianie sportów lub noszenie kasków ochronnych.

Ostateczne dopasowanie korekcji zależy od rozległości wady, indywidualnego trybu dnia oraz niezwykłej precyzji pomiarów. Przejście od opisu codziennych objawów do wyboru właściwych parametrów szkieł wymaga przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki za pomocą autorefraktometru i foroptera. Na śląskim rynku działalność obejmującą dobór opraw i soczewek kontaktowych prowadzi Optyk Okulista Signum Kustrzępa Handwerker. Firma ta to rodzinna spółka jawna, która przyjmuje pacjentów w dużych centrach handlowych. W codziennej praktyce gabinety te, funkcjonujące między innymi jako Optyk Mikołów w lokalizacji Auchan oraz w katowickim Libero, wykorzystują system Visioffice Essilor do komputerowej analizy układu wzrokowego. Pozwala to na odpowiednie wycentrowanie szkieł cylindrycznych i stabilizację rozwiązań torycznych z uwzględnieniem anatomii konkretnej osoby.